Co ilustruje porównanie Bluwat

W jednym z testów Bluwat, dostarczone przez klienta ścieki z czyszczenia ultradźwiękowego pozostały mleczne po wcześniejszym dozowaniu chemicznym. PAC, a następnie C8040, tworzyły kłaczki, ale pozostawiały resztkową mgiełkę. Druga droga wykorzystywała środek odbarwiający wodę 08A przed tą samą dawką PAC, a następnie C8040, tworząc bezbarwny, przezroczysty supernatant.

Wynik identyfikuje sekwencję wartą zbadania dla tej próbki. Kontrolowane testy uzupełniające mogą następnie ustalić dawki i warunki operacyjne potrzebne do odtworzenia reakcji klarowania.

Krok 1 Zapisz historię leczenia

Zidentyfikuj proces i punkt poboru próbek, a następnie zapisz chemikalia dodane przed pobraniem i ich kolejność dodawania. Uwzględnij gatunki produktów, stężenia roztworów i dostępne zapisy dozowania. Zapisz wiek próbki i dostępne informacje o jakości wody z zakładu.

Dla próbki już dozowanej, zachowaj słoik bazowy bez dalszego dodawania chemikaliów. Zachowaj jego historię leczenia w zapisie testu, aby każda potencjalna droga była porównywana z faktycznie otrzymanym stanem.

Krok 2 Zdefiniuj cel klarowania

Zdecyduj, co etap obróbki musi osiągnąć. Przykłady obejmują redukcję widocznej mgiełki przed procesem końcowym, wytworzenie rozdzielalnego kłaczka lub spełnienie określonego celu dotyczącego zawieszonych ciał stałych. Zidentyfikuj również wszelkie parametry COD, oleju lub ponownego użycia, które muszą być weryfikowane oddzielnie.

Wykorzystaj historię procesu i analizę wody do zbadania pozostałych zanieczyszczeń. Opis źródła „ścieki z czyszczenia ultradźwiękowego” jest punktem wyjścia do tej oceny.

Krok 3 Zbuduj kontrolowane porównanie

Użyj dobrze wymieszanej reprezentatywnej próbki i równych objętości testowych. W przypadku porównania dróg wstępnej obróbki, utrzymuj stałe dodatki PAC i C8040, warunki pH, program mieszania i interwał separacji. Zmieniaj jedną wybraną zmienną naraz, gdy celem jest wyizolowanie jej wpływu. Te kontrole są zgodne z ustalonymi zasadami testowania słoikowego [1, 2].

Poniższy proponowany plan badań przesiewowych może być użyty do organizacji testów uzupełniających.

Uwzględnij powtórzenia i odpowiednie partie produkcyjne przed wyborem próby zakładowej. Zachowaj zapis udanych i nieudanych słoików, aby wybór można było przejrzeć w odniesieniu do zmienności próbki.

Krok 4 Zapisz warunki pH i mieszania

Zapisz początkowe pH i pH na odpowiednich etapach dozowania. Wybierz zakres próbnego pH na podstawie rzeczywistej reakcji próbki i wymagań wybranych chemikaliów.

Dokumentuj, jak każdy chemikalia jest rozpraszany, czas między dodatkami, a następnie okresy mieszania i separacji. Podczas przenoszenia obiecującego wyniku do zakładu porównaj te warunki z tymi dostępnymi w zamierzonym punkcie podawania i separatorze [1, 2].

Krok 5 Oceń razem fazę wodną i kłaczek

Użyj tego samego czasu obserwacji dla każdego słoika i fotografuj próbki z tej samej pozycji. Zwróć uwagę na resztkową mgiełkę, drobne zawieszone cząstki, rozmiar kłaczka i czy utworzone ciała stałe można oddzielić w zamierzonych warunkach procesu.

Wybierz najbardziej odpowiednią kombinację jakości wody, wydajności separacji i wymagań dotyczących obsługi. Użyj tych miar razem przy wyborze programu operacyjnego.

Krok 6 Zweryfikuj wybraną drogę w warunkach zakładowych

Przed zmianą rutynowego dozowania powtórz wybraną drogę z pełnymi zapisami i potwierdź jej wydajność na reprezentatywnych próbkach. Następnie oceń ją w kontrolowanej próbie zakładowej z zarejestrowanymi warunkami podawania, jakością wody i obsługą ciał stałych.

Często zadawane pytania