Wydajność proszku PHPA zależy od rozdzielenia i zwilżenia poszczególnych cząstek przed utworzeniem się żelu powierzchniowego. Kontrolowane dozowanie, odpowiednia woda, umiarkowane mieszanie, wystarczający czas hydratacji oraz oddzielna pojemność do przygotowania i przechowywania pomagają uzyskać jednorodny roztwór. Grudki, oczka rybie, nadmierne ścinanie, krótki czas przebywania lub nieodpowiednie materiały zwilżone mogą sprawić, że nawet odpowiedni gatunek będzie wydawał się niespójny.

Klasy masy cząsteczkowej i ładunku opisują szerokie zachowanie polimeru, a nie gwarantowany wynik w terenie. Rozproszenie proszku, pełna hydratacja, stężenie roztworu, jakość wody, pH, stałe substancje, ścinanie, starzenie, temperatura i towarzysząca chemia mogą istotnie zmienić obserwowaną wydajność.

Klasyfikacja gatunków proszków

Wartości i wytyczne TDS rodziny

Potwierdzić, czy stężenie w miejscu pracy jest wyrażone jako dostarczony produkt czy stałe substancje polimerowe i udokumentować obliczenie.

Porównać kandydatów pod względem stałych substancji polimerowych i osiągniętego wyniku operacyjnego. Cena za worek może być myląca, gdy hydratacja, straty przy przygotowaniu, dawka, przepustowość sprzętu, reakcja wiertnicza, odzysk płynu, odpady, logistyka i koszty końcowe różnią się.

Dostarczony TDS stwierdza, że produkty w proszku są pakowane w 25 kg papierowe torby kraftowe z wewnętrznymi wkładkami PE i są paletyzowane. Przechowywać nieotwarty materiał w oryginalnym opakowaniu w chłodnym, suchym miejscu, z dala od ciepła, płomieni i bezpośredniego światła słonecznego. Tabela rodziny podaje dwuletni okres przydatności do spożycia dla produktów w proszku. Chronić otwarte worki przed wilgocią i zanieczyszczeniem. Postępować zgodnie z aktualnym SDS w zakresie ochrony osobistej, kontroli pyłu, sprzątania rozlania, transportu i utylizacji. Mokry polimer jest niezwykle śliski; opanować i sprzątać rozlania natychmiast.

• Potwierdzić nazwany gatunek, aktualne limity specyfikacji, wymagania zamówienia i dokumentację przed produkcją.
• Porównać gatunki kandydatów w tych samych warunkach chemii wody, stałych substancji, temperatury, ścinania, mieszania i starzenia.
• Zarejestrować partię surowca, stężenie roztworu, czas hydratacji, energię mieszania i metodę testowania w celu identyfikowalnej oceny.
• Skalować tylko po uzgodnieniu kryteriów akceptacji laboratoryjnej i kontrolowanej próby terenowej lub zakładowej.